breiende apen

Wat was het een heerlijke dag! Echt genoten vandaag en gisteren. Helemaal nu ik ook buiten de deur werk kan ik het enorm waarderen om vrij te zijn. Lijkt net of ik dan ook beter niets mag doen van mezelf.

Vandaag kreeg Jella haar tweede breiles en ze heeft het door! Op de achtergrond zie je de boom die we inmiddels versiert hebben met de koorden van de breivork. Het zogenaamde ‘wild breien’. Limme houdt erg van breivorken. Ik heb 20 breivorken ingekocht met een andere vorm. Ik vind ze minder van kwaliteit. Kinderen hebben hier geen last van. Deze zijn ipv van 5 euro ook maar 3.50. Je vind ze in de webwinkel.

En verder is het ook een beetje gekke dag geweest. Morgen krijgen we de uitslag van diverse onderzoeken van onze tweede zoon. Hij is o.a. getest op ADHD, Ik ga er eigenlijk vanuit dat die diagnose eruit komt maar het voelt toch zo van “vandaag is alles nog goed en morgen heeft hij wat’. Ik weet wel in mijn hoofd dat het kind er niet van veranderd etc. maar het voelt wel zwaar, heel definitief, nog een kind die een moeilijker weg te bewandelen heeft. En weet je wat gek is? Ik merk dat er nu zo’n soort tendens aan het ontstaan is van dat kinderen druk moeten mogen zijn, dat iedereen maar met diagnoses gooit, PGB-tje aanvraagt. Als ik voorzichtig vertel dat we met onderzoeken bezig zijn voel ik weerstand, alsof we wat bedenken, 'het valt wel mee joh, iedereen heeft wel es wat'.

Vorige week las ik hier een artikel over die me erg raakte en ik graag wil delen. Als moeder voel ik al zo lang dat er wat is. Op school loopt het steeds moeilijker en we zien onze aap van 7 ongelukkig zitten zijn, das pijnlijk. Natuurlijk zoek ik altijd bij mezelf, schuldgevoel genoeg. In die zin valt er misschien morgen ook wel een last van ons af. Maar het doet me nu vooral verdriet zoveel dat we niet begrepen, zoveel op zijn duvel gehad, zo allemaal onze dikke beste gedaan.

Nou wordt het ineens een verdrietige blog, terwijl ik zo zonnig begon. Daar wil ik graag eindigen. Morgen weer zon, met of zonder diagnose, maar gewoon met drie fantastische aapies en we gaan gewoon weer buiten genieten!

En die andere aap Jacobus? Ik zit vast op z’n kont… dinsdag naar de naaijuf en die helpt me wel weer op gang. Wordt vervolgt.