uilen

Vandaag was een bijzondere dag. Het begon allemaal eergister toen buurvrouw Anneke vertelde dat ze een uilennest had gevonden. ‘S avonds tijdens het uitlaten van de honden, hoorde ze de jongen krijsen. Buurvrouw op onderzoek en na enig observatie werk vond ze een nest in een boom midden in een woonwijk. Limme en Jella zijn ook op zoek gegaan en kwamen met de bekende uilenballen thuis. Ze zijn ontleed en inmiddels weten we dat ransuilen, want dat zijn ze, vogels en woelmuizen eten. Vanmorgen zijn we op weg naar school nog even een blokje om gegaan om het nest te spotten. Waarschijnlijk is het een oud ekster nest. Tot ons grote geluk zagen we de (vader) uil in een boom aan de andere kant van de straat.  Best bijzonder lees ik nu als je link van de ransuil  aanklikt

Vanmorgen ben ik aan het werk gegaan met de administratie want de grote uitverkoop in het atelier brengt natuurlijk ook administratie mee. (er is nog genoeg trouwens!). Tussen de middag gaat de deur ineens open en staat Limme in huis met veren van de ransuil, hij duikt de koelkast in voor vlees om de uil te voeren. Eerst maar es de tussenschoolse opvang bellen dat hij thuis is ipv daar. Samen zijn we naar de uil gegaan en hebben hem van alle kanten bekeken en besproken. We denken dat hij sliep, tis een nachtdier natuurlijk en zijn kop is niet te zien. Limme heeft nog vleeswaar in de lucht gegooid maar er bewoog niemand. Hond Zorro vond het wel lekker… toen we weg wilde rijden zag ik ineens een jong tegen een andere boom aan zitten. Wij kijken naar hem, onze dag is kompleet, en hij kijkt naar ons….
Van zo’n dag wordt ik blij!